Hallo allemaal!

Ten eerste bedankt voor al jullie reacties, ik vind het heel leuk om wat van jullie te blijven horen.

Hier gaat alles goed. Het weer is afwisseld heel zonnig en zeer regenachtig, maar het is vrijwel altijd warm. Sinds het vorige verhaaltje heb ik zeer veel meegemaakt. Ik heb een maand geleefd bij een zeer symphatieke boliviaanse familie. De eerste dag werd ik ontvangen alsof ik een lid van de familie was, dus vanaf dat moment voelde ik me er al thuis. De eerste gesprekken waren niet echt van een erg hoog niveau, maar na 4 weken intensief les kan ik toch al enigszins een woordje, gelukkig ook al een zinnetje, spaans spreken. Ik heb naast de lessen, helaas, niet veel tijd gehad om de omgeving van de stad te bezoeken. Alleen het eerste weekend ben ik met wat studenten, een leraar en een 'gids' (eigenlijk was het een constant cocabladeren kauwende, goedlachse vriend van die leraar) de bergen in gegaan. Hier hebben we ergens afgelegen in tenten geslapen, een erg bijzondere ervaring. Diezelfde avond kwamen er 3 campesino's langs waarmee we de avond hebben doorgebracht. Vrijwel de hele avond heb ik met 1 van die mannen gepraat, zo goed en zo kwaad als dat ging, want hij spreekt quechua, en maar een beetje spaans. Maar het was heel erg bijzonder om met zo'n man te praten. Stiekem vind ik het zonde om hier verder op in te gaan op deze manier, dit word nog verteld!

Ik heb er nu anderhalve week opzitten op het opvangcentrum waar ik nagenoeg vrijwillig werk. De eerste week heb ik gewerkt met kinderen van 8 tot 12, ongeveer. Dit was soms frustrerend, vaak leuk, maar bovenal goed om te doen. Het is eigenlijk vooral spelen met de kinderen, want ze hebben vakantie. Ik woon in een apartement met 4 andere mensen. Waarvan er 2 engels izijn, 1 nederlands en 1 is zwitsers. Het stuk voor stuk leuke mensen, dus ik voel me ook hier erg thuis.

Ik moet nog 2 weken werken en hierna ga ik voor anderhalve maand alleen reizen. Die anderhalve maand begin ik met hier vieren van nieuwjaar in Villa Serrano. Volgens verschillende mensen moet het hier heel leuk zijn om nieuwjaar te vieren. Het is een klein dorpje in de bergen, waar zeer veel bolivianen het begin van het nieuwjaar vieren, doormiddel van 2 weken te dansen in de straten. Klinkt goed. Hierna ga ik richting het zuiden, naar Tarija waar het goed vertoeven zou zijn.

Van 14 tot 26 november vonden de Bolivarianos plaats in Sucre. Dit was een soort van olympische spelen tussen de landen die Simon Bolivar heeft bevrijd. Dus in de anderhalve week heb ik elke dag sport gezien. Veel voetbal, zaalvoetbal, boxen, schermen, basketbal, zwemmen en tennis. Erg leuk om te zien hoe de mensen hier sport beleven. Maar ik had elke keer als ik ging, ik ging grotendeels alleen, het idee dat ik de enige buitenlander was in het publiek. Ik heb wel een zeer goede boliviaanse kerel ontmoet, waarmee ik daarna nog een paar keer afgesproken heb.

Qua muziek is het hier niet heel bijzonder. Behalve als je groot fan bent van reggeaton, of uiteraard de westerse popmuziek. Dusja, ik moet het tot nu toe doen met mijn mp3speler. De nieuwe muziek die ik tot nu toe ontdekt heb is via Europese mensen hier.

Zoo, dit was het weer, ik wilde jullie graag wat laten horen van me, maar had maar heel kort de tijd. Dus bij voorbaat, sorry voor de spel- en andersoort taal fouten.

Warme groeten voor jullie in het koude Nederland.