Overal en ergens.

Hoi allemaal!

Het is alweer een tijdje geleden dat ik iets getypt heb op deze site, dus ik dacht 'het word weer eens tijd'.

Tussen het laatste verhaaltje en dit verhaal is er heel wat gebeurd. Waaronder het grootste feit dat ik helemaal in mijn eentje op pad ben gegaan. Nadat ik klaar was met het vrijwilligers werk in Sucre, ben ik met een zwitserse naar Uyuni gegaan. Daar hebben we een tour gedaan van 3 dagen over de zoutvlakte en de woestijn daar ten zuiden van. Dit was met in totaal 7 mensen. Een ontzettend grappig stel uit zweden. Een stille ier, die als hij eens in de zoveel tijd een opmerking maakte, met zijn humorzijn stille momenten overschaduwde. Kwam dit door de grapjes, of gewoon door zijn geniale accent? Beetje van beide. Daarnaast was er de 'gids' en een heel grappige kleine boliviaanse kokkin.We zaten vele uren in de auto's. Wij alslange europeanenmoesten op de meest gekke manieren onze benen kwijt, dezeculinaire (net-niet) beterweter (He kevin, er kan er maar het culinair beterweten, en dat is Pim) proptezich met haar kleine lichaam in de auto, en kon in de meest gekke houdingen de slaap vatten. Maar dessalniettemin, het was een bijzondere ervaring, zoveel zout. Ja menno, daar hadden jullie in nederland wel wat van nodig met die sneeuw.

Na deze tour ben ik op eigen houtje naar Tupiza gegaan. Het zegt de meeste waarschijnlijk niks, maar dat is in het zuiden. Van dit dorpje heb ik niet bijster veel meegekregen, aangezien ik het grootste deel van de tijd in mijn bed ziek lag te wezen. Wel heb ik paardgereden, er komt nog een foto van mij als nuchtere brabantse cowboy, inclusief hoed(lasso ontbreekt).

Daarna ben ik naarTarija gegaan,dat ook in het zuiden ligt. Alwaar ik een paar dagen genoten heb van het weer en de prachtige stad. Lekker rustig, leuke mensen enculinair hoogstaanderestaurantjes.Ook heb ik deelgenomen aan een tour die opgezet was door jongeren die toerisme studeren. We zijn langs de wijnfabriek gegaan, veel geproeft (weten bolivianen het verschil tussen 'proeven' en 'je ouderwets bezatten'? Die vraag zoemt nog door mijn hoofd.

Van Tarija heb ik de bus gepakt naar Santa Cruz, waarna ik, na 17 lange uur in de bus gezeten te hebben, omringt door kinderen die van schreeuwen een sport maakte, meteen een busje naar Samaipata nam. Dat is een kleine dorpje vlakbij een groot natuur reservaat. Echt prachtige natuur. In den beginnen, wilde ik er 3dagen blijven, aan den einde,heb ik er 7dagen vertoefd. Een gekke ier ontmoet, samen met zijn duitse vriendin die vroedvrouw wil worden, in Nederland nog wel. ''Jij bent Nederlander. We willen ons samen gaan vestigen in Nederland, maar zijn nog aan het twijfelen. Utrecht of Haarlem?'' Dusssss. Heeze natuurlijk! was Jespers reactie geweest. Ook heb ik een cabaretshow bezocht, van een Peruviaanse grapjesmaakgroep. Ik was de enige blanke in de zaal. Tja, dan krijg je het. Er kwam een kerel op mijn schoot zitten, die zich voordeed als homo, en hij moest natuurlijk zijn enige woordjes engels laten horen: I love you, waarna hij besloot met een kus op mijn wang. O, zo voelt het dus als er een flink aantal boliviaanse ogen op je gericht zijn en door de bezitters van deze ogen uitgelachen te worden. Maar de show was leuk. Helaas is mijn spaans nog niet goed genoeg om alles te verstaan, maar zo af en toe een grapje begreep ik nog wel. Maar een leuke ervaring. Ik heb ook wat tours gedaan. De jungle in geweest, samen met een symphatieke gids. Een tour gedaan langs de plek waar onze grote vriend Che vermoord is. Een wandeling gemaakt door een deel van het natuurreservaat, waar ik meedere malen de rivier over moest steken. Tja, daar sta je dan, met water tot je heupen. Schijnt achteraf niet goed te zijn voor je camera. Hij heeft het 2 weken niet gedaan. Na 2 weken zag mijn camera gelukkig het licht weer. Hiephoi.

Na deze 7 prachtige dagen in Samaipata moest ik terug naar Santa Cruz. Ik was er nog geen 3 uur of ik werd overvallen. Ik ga hier niet teveel woorden aan vuil maken. Ze namen me mee in een taxi en wilden mijn geld zijn. Zo gescheide. En de volgende dag verloor ik, of hij is gestolen, ik ben er nog niet uit, mijn telefoon. Dusja, zo snel mogelijk weg uit Santa Cruz. Op naar La Paz. En vanuit daar naar Sorata. 3 Mooie dagen in een ontzettend vies goedkoop hostel. Als je gedoucht had voelde je je viezer dan voordat je de douch in stapte. Wel weer leuke mensen ontmoet, en mijn spaans kunnen oefenen.

Hierna door naar Coroico. Ook echt prachtige natuur. 3 dagen opgetrokken met een typische galante vrouwenizerende Spanjaard met zijn prettig gestoorde vriendin. Echt, wat bestaan er grappige mensen op deze wereld! Daar moeten we het van hebbben, toch. En met een chileen en zijn franse vriendin. Overigens heeft deze franse mevrouw mijn camera gemaakt. Tres bien.

En zodoende ben ik nu in Copacabana. Een dorpje aan Lago Tititaca. Een inmens groot meer op bijna 4000 meter hoog. Heb net 4 dagen Isla Del Sol achter de rug. Weer helemaal prachtig. 4 Dagen lekker weer, genieten van de omgeving, geen auto's (pff hoezo auto's. als we ezels hebben, dat blik op wielen is maar een stomme westerse uitvinding, geef ze eens ongelijk). En nu weer terug in Copacabana, om overmorgen de bus te pakken naar Peru.

Zo, dat was mijn avontuur van de afgelopen anderhalve maand in een notendop.

Het tweede verhaaltje

Hallo allemaal!

Ten eerste bedankt voor al jullie reacties, ik vind het heel leuk om wat van jullie te blijven horen.

Hier gaat alles goed. Het weer is afwisseld heel zonnig en zeer regenachtig, maar het is vrijwel altijd warm. Sinds het vorige verhaaltje heb ik zeer veel meegemaakt. Ik heb een maand geleefd bij een zeer symphatieke boliviaanse familie. De eerste dag werd ik ontvangen alsof ik een lid van de familie was, dus vanaf dat moment voelde ik me er al thuis. De eerste gesprekken waren niet echt van een erg hoog niveau, maar na 4 weken intensief les kan ik toch al enigszins een woordje, gelukkig ook al een zinnetje, spaans spreken. Ik heb naast de lessen, helaas, niet veel tijd gehad om de omgeving van de stad te bezoeken. Alleen het eerste weekend ben ik met wat studenten, een leraar en een 'gids' (eigenlijk was het een constant cocabladeren kauwende, goedlachse vriend van die leraar) de bergen in gegaan. Hier hebben we ergens afgelegen in tenten geslapen, een erg bijzondere ervaring. Diezelfde avond kwamen er 3 campesino's langs waarmee we de avond hebben doorgebracht. Vrijwel de hele avond heb ik met 1 van die mannen gepraat, zo goed en zo kwaad als dat ging, want hij spreekt quechua, en maar een beetje spaans. Maar het was heel erg bijzonder om met zo'n man te praten. Stiekem vind ik het zonde om hier verder op in te gaan op deze manier, dit word nog verteld!

Ik heb er nu anderhalve week opzitten op het opvangcentrum waar ik nagenoeg vrijwillig werk. De eerste week heb ik gewerkt met kinderen van 8 tot 12, ongeveer. Dit was soms frustrerend, vaak leuk, maar bovenal goed om te doen. Het is eigenlijk vooral spelen met de kinderen, want ze hebben vakantie. Ik woon in een apartement met 4 andere mensen. Waarvan er 2 engels izijn, 1 nederlands en 1 is zwitsers. Het stuk voor stuk leuke mensen, dus ik voel me ook hier erg thuis.

Ik moet nog 2 weken werken en hierna ga ik voor anderhalve maand alleen reizen. Die anderhalve maand begin ik met hier vieren van nieuwjaar in Villa Serrano. Volgens verschillende mensen moet het hier heel leuk zijn om nieuwjaar te vieren. Het is een klein dorpje in de bergen, waar zeer veel bolivianen het begin van het nieuwjaar vieren, doormiddel van 2 weken te dansen in de straten. Klinkt goed. Hierna ga ik richting het zuiden, naar Tarija waar het goed vertoeven zou zijn.

Van 14 tot 26 november vonden de Bolivarianos plaats in Sucre. Dit was een soort van olympische spelen tussen de landen die Simon Bolivar heeft bevrijd. Dus in de anderhalve week heb ik elke dag sport gezien. Veel voetbal, zaalvoetbal, boxen, schermen, basketbal, zwemmen en tennis. Erg leuk om te zien hoe de mensen hier sport beleven. Maar ik had elke keer als ik ging, ik ging grotendeels alleen, het idee dat ik de enige buitenlander was in het publiek. Ik heb wel een zeer goede boliviaanse kerel ontmoet, waarmee ik daarna nog een paar keer afgesproken heb.

Qua muziek is het hier niet heel bijzonder. Behalve als je groot fan bent van reggeaton, of uiteraard de westerse popmuziek. Dusja, ik moet het tot nu toe doen met mijn mp3speler. De nieuwe muziek die ik tot nu toe ontdekt heb is via Europese mensen hier.

Zoo, dit was het weer, ik wilde jullie graag wat laten horen van me, maar had maar heel kort de tijd. Dus bij voorbaat, sorry voor de spel- en andersoort taal fouten.

Warme groeten voor jullie in het koude Nederland.

Voor de lezer

Hallo allemaal!

Veilig aangekomen. Ik voel me hier ontzettend op mijn gemak. De mensen zijn allemaal erg aardig. Er hangt een ontzettend gemoedelijk sfeer over iedereen heen. De organisatie waarmee ik reis heeft een uitermate luxe suite voor me geboekt.
Ik moest 3 keer met mijn ogen knipperen, waarna ik 2 keer heb gevraagd. ¿Por mi solo, esta seguro?, Uiteindelijk kon ik samen met de medewerker van het hotel conluderen dat hier wel een groot feest gehouden kon worden. Al zag ik in zijn ogen dat hem dat toch niet zo´n goed idee leek. Dan maar alleen genieten van de ruimte. Op sommige momenten kwam er ook een lichtelijk schuldgevoel in me op. Want de eerste keer dat ik naar buiten liep, kwam er meteen een bedelende vrouw op me af. Erg moeilijk moment. En als er dan ook nog een medewerker van het hotel, alsof ik een wereldberoemde popster ben, de vrouw aan de kant duwd, weet ik me even geen raad. Snel, de gemakkelijkste, weg.

De tweede dag was goed. Veel gewandeld in de erg scherpe zon. Ik had een afspraak met een vrouw via mijn leraar spaans in Nederland en met haar ben ik naar een winkel gegaan om een telefoon te kopen. De beste man in de winkel wist in erg snel spaans te zeggen wat ik er wel niet allemaal mee kon. Ik kon wel denken, ¿peude hablar mas despacio, por vavor?, maar ik kreeg het niet tussen de waterval aan woorden van de verkoper geduwd. En het stroomde maar door. Dan maar zo. Daarna naar een echte boliviaanse markt geweest. Was erg leuk om rond te lopen, heb er vis gekocht, volgens de verkoopster rechtstreeks uit het titicacameer. Dat heb ik vervolgens klaar gemaakt in mijn hotelkamer.

Voor zover dit, morgen ga ik met het vliegtuig naar Sucre, en zal daar het gastgezin ontmoeten alwaar ik 4 weken zal doorbrengen.
Zal minder luxe zijn als waar ik de afgelopen 2 dagen heb vertoeft, maar daar treur ik niet om. Vind het opzich heerlijk hier, maar het hoeft niet langer te duren, ik voel me hier niet geheel op mijn gemak.

Deins er niet voor terug te reageren, ik zou het leuk vinden om wat te horen van jullie!

Welkom op mijn Reislog!

Hallo en welkom op mijn reislog!

Dé plaats om op de hoogte te blijven van alle avonturen en ervaringen tijdens deze reis. Vanaf nu zul je hier dan ook regelmatig nieuwe verhalen en foto's vinden, en via de kaart weet je altijd precies waar ik me bevind en waar ik ben geweest! Meer informatie over mijzelf en de reis die ik ga maken vind je in het profiel.

Wil je automatisch een mailtje ontvangen wanneer er een nieuw verhaal of een nieuwe fotoserie op deze site staat? Meld je dan aan voor mijn mailinglijst door je e-mail adres achter te laten in de rechter kolom.

Ik zie je graag terug op mijn reislog en laat gerust af en toe eens een berichtje achter!

Leuk dat je met me meereist!

Groetjes,

Teun